به ميان آمده و يهوديان بخاطر ايمان به بعض كتاب و كفر به بعضى ديگر نكوهش مىشوند . قرآن در ادامه از انبياى پس از موسى عليه السلام سخن مىگويد ، بويژه عيسى و آنگاه خطاب به يهوديان مىگويد : « و هر گاه پيامبرى آمد و چيزهايى آورد كه پسند نفس شما نبود سركشى كرد » . داستان گوساله پرستىشان بار ديگر در چند آيه و در ادامه همان آيات آمده ، اين كه چگونه « بر اثر كفرشان عشق گوساله در دلشان جاى گرفت » و چگونه بعد از تلاشهاى حضرت موسى عليه السلام « شما ستمكاران ، پس از او به گوساله گرويديد » . اين تصور يهود كه اگر فرضاً جهنمى هم بروند جز چند روزى نيست به سخره گرفته شده و تأكيد شده كه يهوديان « از مردم ديگر ، حتى مشركان ، به زندگى اين جهانى حريص‌تر » ند . پيمان شكنى يهود در چندين آيه همين سوره آمده و خدا مكرر از آنان درخواستِ وفاى به عهد كرده و اين كه « آيا هر بار كه با خدا پيمان بستند ، گروهى از ايشان پيمان شكنى كردند . آرى ، بيشترشان ايمان نخواهند آورد » . از علاقهء اهل كتاب به ارتداد مسلمانان از اسلام سخن گفته شده و اين كه نمىخواهند خيرى از خدا به مسلمانان برسد . البته يهوديان و نصرانيان خود همديگر را بر حق نمىدانند « يهوديان گفتند كه ترسايان بر حق نيند و ترياسان گفتند كه يهوديان بر حق نيند » . و البته خطاب به رسول كه « يهوديان و ترسايان از تو خشنود نمىشوند تا به آيينشان گردن نهى » . اين مطالب تا آيهء يك صد و بيست و دو ادامه مىيابد و مجدداً با همان مطلبى كه در آيهء سى و نهم آمده كه : اى بنى اسرائيل ! از آن نعمتى كه بر شما ارزانى داشتم و شما را بر جهانيان برترى دادم ، ياد كنيد » . بحث خاتمه مىيابد . تحمل چنين برخوردى كه نوعى افشاگرى تاريخى براى بنى اسرائيل و يهود به شمار آمده و ويژگيهاى فكرى و اخلاقى آنان را اينچنين بر ملا مىكرده ، بر يهوديان بسيار دشوار بوده است ، آن هم در كتاب مقدسى چون قرآن كه ساكنان مدينه آياتش را حفظ مىكنند و مكرر مىخوانند . بدين ترتيب يهوديان صرفنظر از قراردادى كه با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم داشتند ، دست از حمله فكرى بر نمىداشتند . همان زمان كه سريه عبد الله بن جحش در آخرين روز ماه رجب براى نخستين بار با قريش درگير شده و يك تن از قريش كشته شدند ، به كار تحريك و طعنه زنى پرداختند . آنان گفتند كه : حضرمى از قريش كشته شده يعنى كه « حضرت الحرب » و اين تفأل به شر ، براى مسلمانان بود . « 1 »

--> ( 1 ) . السيرة النبويه ، ابن هشام ، ج 1 ، ص 604